၀ မ္းန ည္းေၾကကြဲဖြယ္ရာ ေဒၚနန္းရဲ့ သမိုင္း

မိုးကုတ္အေနာက္ပိုင္း ၾကပ္ျပင္ၿမိဳ႕ကို စဝင္လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ၿမိဳ႕ရဲ့ အေရွ႕ဘက္ျခမ္းမွာ ဘုရားေတြ ေစတီေတြနဲ႔ သာယာလွပတဲ့ ေဒၚနန္းၾကည့္ေတာင္တန္းႀကီးကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္ ႏွစ္စဥ္ တပိုတြဲလျပည့္ေန႔မွာ ဘုရားပြဲက်င္းပျပဳလုပ္ေလ့ရွိၿပီး

ေတာင္ထိပ္အထိ ကားလမ္းလည္းရွိၿပီး သာယာလွပေသာေၾကာင့္ ဘုရားဖူးဧည့္သည္မ်ား ေဒသခံလူမ်ားႏွင့္ အင္မတန္မွ စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္ေနပါသည္

ထူးျခားတဲ့ သမိုင္းကေတာ့

တစ္ခ်ိန္က ခ်င္းတြင္းေဒသ ခ်င္းလူမ်ိဳး ငေမာက္ဆို တဲ့ လူငယ္တစ္ဦးဟာ ျမန္မာျပည္က ကုန္ေတြ လိုက္ေရာင္းရင္း မိုးကုတ္ေဒသ ၾကပ္ျပင္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္လာတယ္

အဲ့ဒီတစ္ခ်ိန္က ၾကပ္ျပင္ၿမိဳ႕ရယ္ ကသဲၿမိဳ႕ရယ္ မိုးကုတ္အေရွ႕ပိုင္းရယ္လို႔ သုံးၿမိဳ႕ေပါင္းၿပီး မိုးကုတ္ ေဒသ ပတၱျမားေက်ာက္တြင္းနယ္လို႔ ေခၚၾကပါတယ္

ဒီၿမိဳ႕ေလးနာမည္တြင္လာပုံေလးက ဘုရင့္ေနာင္မင္းတရာႀကီး လက္ထက္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၉၂၁) ႏွစ္ အဲ့ဒီအခ်ိန္ မင္းတရားႀကီးသည္ ကသဲေစာ္ဘြားကို ႏွိမ္နင္းေအာင္ျမင္ၿပီး ဖမ္းစီးရမိတဲ့ ကသဲသုံ႔ပန္းေတြကို မိုးကုတ္ ေဒသကိုပို႔လိုက္တယ္

အဲ့ဒီကသဲလူမ်ိဳးေတြ စတင္ေနထိုင္ခဲ့တဲ့ေနရာကို ကသဲရပ္လို႔ ေခၚၾကတယ္ ကသဲလူူမ်ိဳးေတြဟာ လူဦးေရတိုးလာေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ရပ္ကြက္ေတြ တိုးခ်ဲ႕လာၾကတယ္

အဲ့ဒီတိုးခ်ဲ႕ေနရာေတြမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ကသဲလူမ်ိဳးေတြဟာ သူတို႔ရဲ့ ဓေလ့ထုံးစံအရ ထမင္းဟင္း ခ်က္ျပဳတ္ မစားခင္မွာ သန႔္ရွင္းေအာင္ဆိုၿပီး ေရအရင္ခ်ိဳးရတယ္ မိုးကုတ္ေဒသက ေရခဲတဲ့ အဆင့္ထိေအးတဲ့ေဒသဆိုေတာ့

ကသဲလူမ်ိဳးေတြဟာ ေရခ်ိဳးၿပီးတဲ့အခါ ေႏြးေအာင္ဆိုၿပီး ေဒသအေခၚ က်ပ္တင္သလို မီးဖိုနားမွာ ကပ္ေနၾကရတယ္ ဒါေၾကာင့္ အဲ့ဒီေဒသကို က်ပ္တင္ေဒသလို႔ေခၚရာကေန ေနာက္ေတာ့ (က်ပ္ျပင္)ရယ္လို႔ ျဖစ္လာပါတယ္ ။

အဲ့ဒီလို မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ရယ္လို႔ ျဖစ္လာမယ့္ေနရာမွာလည္း မိုးခ်ဳပ္တာေစာၿပီး ေမွာင္လြယ္တာမို႔ိ မိုးခ်ဳပ္ေဒသလို႔ေခၚရာကေန ေနာင္မွာ မိုးကုတ္ေဒသ ဆိုၿပီး ျဖစ္လာပါတယ္

ကဲ သမိုင္းေလးဆက္မယ္ခ်င္းတြင္းေဒသကေန ကုန္ေရာင္းလာတဲ့ ငေမာက္ဆိုတဲ့ လူငယ္ေလးဟာ အဲ့ဒီမွာပဲ လွပ်ိဳျဖဴတစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ငေမာက္ဟာ ေနရာအႏွံ့လွည့္ၿပီး ကုန္ေရာင္းတဲ့ အလုပ္ကို မလုပ္ေတာ့ပဲ အင္းေဂါင္းအရပ္မွာ ၿခံအက်ယ္ႀကီးနဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးေရး လုပ္ငန္းကိုအေျခခ်လုပ္ကိုင္ေနခဲ့တယ္

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ညမွာ ငေမာက္ဟာ အေပါ့အပါးထစြန႔္ရင္ ေန႔ခင္းကအပင္စိုက္ရန္တူးစြထားသည့္ ေျမေနရာမွ လေရာင္ေၾကာင့္ အေရာင္ေတြျဖာထြက္ေနတဲ့ နီနီရဲရဲေက်ာက္တုံးႀကီးကို ေတြ႕သြားပါေလေရာ

ဒါနဲ႔ ငေမာက္လည္း ဒီအေရာင္ေတြျဖာထြက္ေနတဲ့ ေက်ာက္နီတုံးႀကီးဟာ တန္ဖိုးႀကီးမွန္းရိပ္မိၿပီး ေနာက္တေန႔မွာ သူ႔ ေယာက္ဖျဖစ္သူ ေမာင္ေရႊ ဆိုသူနဲ႔တိုင္ပင္ၾကတယ္ အကိုႀကီး ဒီေက်ာက္ဟာ အင္မတန္မွ တန္ဖိုးႀကီးေတာ့ ဒီအတိုင္းေရာင္းရင္ အႏၲရာယ္မ်ားတယ္

ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ကုန္သည္ဘဝက ခင္မင္ရင္းနီးခဲ့တဲ့ တ႐ုတ္ျပည္က ကုန္သည္တစ္ဦးရွိတယ္ သူ႔ကိုေရာင္းခိုင္းရင္ ေဈးေကာင္းလည္း ရမယ္ ဘယ္သူမွလည္း သိေတာ့မွာ မဟုတ္ဖူး ဆိုၿပီး

ေက်ာက္ႀကီးကို ႏွစ္ျခမ္းခြဲကာ တစ္ျခမ္းကို တ႐ုတ္ျပည္ဘက္ေရာင္းၿပီး တစ္ျခမ္းကို ျမန္မာဘုရင္မင္းျမတ္ထံတစ္ျခမ္းဆက္သလိုက္တယ္ ဘုရင္မင္းျမတ္လည္း ေက်ာက္ႀကီးကိုၾကည့္ၿပီး

အင္မတန္သေဘာက်ကာ ငေမာက္ လာဆက္သေသာေၾကာင့္ ပတၱျမားငေမာက္လို႔ အမည္ေပးၿပီး ငေမာက္ကိုလည္း ဆုေတာ္လာဘ္ေတာ္မ်ား ခ်ီးျမင့္ေပးသနားေတာ္မူလိုက္တယ္

ဒီလိုနဲ႔ ငေမာက္တို႔မိသားစုဟာ သားသၼီးေတြကို ရွင္ျပဳ အလႉေပးၿပီး မိုးကုတ္ေဒသထုံးစံအရ ေက်ာက္ေအာင္ရင္ ဘုရားတည္ၾကေလ့ရွိသလို ငေမာက္လည္း ဘုရားတည္ အလႉေပးပါေတာ့တယ္

မၾကာပါဘူး တ႐ုတ္ျပည္မွာ နန္းတြင္း အရႈပ္အရွင္း ျဖစ္ၿပီး မင္မင္းဆက္ပ်က္ေတာ့ စစ္ရႈံးတဲ့ တ႐ုတ္မ်ိဳးႏြယ္စုတစ္စုဟာ ျမန္မာျပည္ဘက္ကိုကူးၿပီး ျမန္မာဘုရင္မင္းထံမွာ ခိုလႈံခြင့္ေတာင္းၿပီး ေနၾကတယ္

အဲ့ဲဒီအထဲမွာမွ ငေမာက္ေရာင္းလိုက္တဲ့ ေက်ာက္ကုန္သည္ကလည္း ပါလာေလေရာ ဒါနဲ႔ သူစီမွာရွိတဲ့ ေက်ာက္တစ္ျခမ္းကိုလည္း ျမန္မာဘုရင္မင္းထံ ဆက္သတဲ့အခါမွာေတာ့ ျမန္မာဘုရင္မင္းလည္း ငေမာက္ဆက္ထားတဲ့ ပတၱျမားနဲ႔ ယၡဳပတၱျမားကို ယွဥ္ၾကည့္တဲ့အခါ တစ္လုံးထဲကေနခြဲထားမွန္းသိၿပီး

ပေဒသရာဇ္ေခတ္ရဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ဆိုးႀကီးအတိုင္းပဲ သူ႔ကို အလုံးလိုက္မဆက္သရေကာင္းလားဆိုၿပီး ေဒါသအႀကီးအက်ယ္ထြက္ကာ ငေမာက္နဲ႔ သူ႔အမ်ိဳးအႏြယ္အားလုံးကို မီးေလာင္တိုက္သြင္းကာကြပ္မ်က္ေစအမိန္ခ်လိုက္သတဲ့ဗ်ာ

ငေမာက္နဲ႔ေဆြမ်ိဳးေတြကိုကြပ္မ်က္ဖို႔ ေခၚသြားခဲ့တဲ့ေနရာဟာ ေရနဲ႔ေဝးရာအရပ္မို႔ ေရေဝးရပ္ဆိုၿပီး ယေန႔အခ်ိန္ထိ မိုးကုတ္မွာ အဲ့ဒီရြာနာမည္ေခၚေနတုံးပါ ပဲ

အဲ့ဒီရြာနဲ႔ မနီးမေဝးမွာလည္း ငေမာက္တို႔ေဆြမ်ိဳးေတြကို သတ္ဖို႔ိ အေလာင္းစင္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ေနရာကို အေလာင္းစင္ေနရာလို႔ေခၚဆိုရာကေန ေနာင္မွာ ေလာင္းစင္ရြာဆိုၿပီ ျဖစ္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္

ငေမာက္နဲ႔ေဆြမ်ိဳးအားလုံးကို သတ္ခဲ့ေပမဲ့ ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ သူတစ္ဦးေတာ့ရွိခဲ့ပါတယ္ သူကေတာ့ ငေမာက္ရဲ့ အမေတာ္သူ ေဒၚနန္း ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသၼီးတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္ သူထြက္ေျပးရင္းနဲ႔ ၾကပ္ျပင္ၿမိဳ႕နားမွာရွိတဲ့ ေတာင္တန္းႀကီး တစ္ခုေပၚ ေရာက္သြားရွာတယ္

အဲ့ဒီေတာင္ေပၚကေန လွန္းၾကည့္လိုက္ရင္ သူ႔ရဲ့ ေမာင္ေလး ငေမာက္နဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတြကိုမီးရွို႔သတ္ခဲ့တဲ့ ေနရာကိုျမင္ေနရတယ္

ေဒၚနန္းဟာ အဲ့ဒီေနရာကေနထြက္ေနတဲ့ မီးခိုးေတြကို ၾကည့္ၿပီး ရင္ထဲမွာစို႔တက္လာကာ ရင္ကြဲနာက်ၿပီး ေသသြားခဲ့ရွာပါေလေရာ ေသခါနီးအစြဲေၾကာင့္ ေဒၚနန္းဟာ အဲ့ဒီေတာင္ေပၚမွာပဲ အေစာင့္ျဖစ္သြားတယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္

ေတာင္ေပၚမွာလည္း ယၡဳခ်ိန္ထိ မယ္နန္းၾကည္ နတ္နန္းရယ္လို႔ သီးျခားေနရာနဲ႔ေဆာက္ေပးထားတာေတြ႕ရပါတယ္

အဲ့ဒီေတာင္ကိုလည္း ေဒၚနန္းၾကည့္ေတာင္လို႔ ေခၚရာကေန ေနာက္ေတာ့ ေဒၚနန္းၾကည္ေတာင္ရယ္လို႔ ျဖစ္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္

ေဒၚနန္းဟာ တန္ဖိုးႀကီးတဲ့ ေက်ာက္တစ္ပြင့္ေၾကာင့္ သူ႔ေမာင္ငေမာက္နဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတြေသၾကရရွာတာကို စိတ္နာၿပီး သူ႔နတ္နန္းရွိတဲ့ ေတာင္ေၾကာမွာ ေက်ာက္လုံးဝမထြက္ပါေစနဲ႔လို႔က်ိန္စာတိုက္ခဲ့ပါသတဲ့

ထူးျခားတိုက္ဆိုင္စြာပဲ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နဲ႔ေတာင္တန္းေတြ ေနရာတိုင္းမွာ ေက်ာက္ထြက္ေပမဲ့ ေဒၚနန္းၾကည္ ေတာင္ေပၚမွာေတာ့ ေက်ာက္လုံးဝလုံးဝ မထြက္ေတာ့ပါဘူးတဲ့ 😔😔😔

ဒီသမိုင္းေလးဟာ ေဒၚနန္းၾကည္ သမိုင္းသာမကပဲ ျမန္မာ့သမိုင္းရာဇဝင္ထဲက ပတၱျမားငေမာက္ေက်ာက္ရဲ့ သမိုင္းရာဇဝင္လည္း ဆက္စပ္ေနေသာ ပတၱျမားေျမက သမိုင္းရာဇဝင္ေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္

ကိုးကား-ေမာင္ထြန္းဦး (မိုးကုတ္)စာအုပ္ထဲမွ ကူးေရးသည္ D.M.P.Y.

ရင္နင့္ေၾကကြဲဖြယ္ရာ ဇာတ္လမ္းေလး အတိုင္းပါပဲလား နန္းေရ

ခ်ယ္ရီေတြငိုေနၿပီနန္းရယ္ ဆိုတာ ဒါေျပာတာေနမွာ

မိုးကုတ္ေရာက္ရင္ ေဒၚနန္းကို သြားႏႈတ္ဆက္ပါ

U Dhammapiya