ဆယ္တန္းေ က်ာင္းသူေ လး တဦး ရဲ႕ ရင္နင့္ဖြယ္ ပရေလာကျဖစ္ရပ္

ေညာင္ပင္ တန္းရြာမွ ေက်ာင္းဆရာကိုတင္လွနွင့္ မထားေမတို႕မွာ ေရႊစင္ဆိုတဲ႔ သမီးေခ်ာေလးရွိတယ္ တစ္ဦးတည္းေသာသမီးေလးေပါ့။ ေရႊစင္ဆိုတဲ႔အတိုင္း ေတာသူေပမယ့္ အသားဝင္းဝါ ျပီး ေရႊစင္ရုပ္ေလးသမွ် လွပေခ်ာေမာေလရဲ႕ ေရႊစင္ေလးဟာ ရုပ္ေခ်ာရံုသာမက စာေပကလည္းေတာ္တယ္ ႀကိဳးလည္းႀကိဳးစားရွာတယ္ ခုဆိုေရႊစင္ေလးဟာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္းျဖစ္တဲ႔ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသူႀကီးျဖစ္ခဲ႔ျပီ။

ေက်ာင္းဆရာ ကိုတင္လွတို႕ ရြာဟာ ဟိုးယခင္ကမူလတန္းထိပဲရွိတယ္ ေနာက္ပိုင္း ေက်ာင္းေနကေလးမ်ားလာတာရယ္ ကေလးေတြရဲ႕ႀကိဳးစားအားထုတ္မွဳ႕ေႀကာင့္ အလယ္တန္းေက်ာင္းျဖစ္လာခဲ႔တယ္ ခုဆို အ.ထ.က ခြဲ ေက်ာင္းျဖစ္ခဲ႔တာ သံုးနွစ္ျပည့္ခဲ႔ျပီ နဝမတန္းနဲ႔ ဒသမတန္းကိုမူ ရြာရွိ ဆရာ /မ မ်ားက အျပင္က်ဴရွင္ေလး ဖြင့္ေပးထားေလတယ္ ျမိဳ႕မွာလို guit ေတြ ဝိုင္းေတြရွိဘူးေလ နဝမတန္းကိုေတာ့ ဆရာမ ေဒၚျဖဴျဖဴသက္အိမ္မွာ ဖြင့္ျပီး ဒသမတန္းကိုမူ ဆရာကိုတင္လွ အိမ္မွာဖြင့္ထားတယ္ က်ဴရွင္ကို မနက္ည ဖြင့္တယ္ တစ္ဘာသာတစ္ေယာက္နွဳန္းနဲ႔ ေပါင္းေျခာက္ေယာက္ေပါ့ ဒီနွစ္ေတာ့ ညကိုက္ဆရာမပါေခၚထားတယ္။

ေက်ာင္းဆရာ ကိုတင္လွရဲ႕ ဇနီးျဖစ္သူ မထားေမ ကလည္းပညာေရးကိုလည္းအားေပးသူျဖစ္တယ္ သူကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ငယ္စဥ္က ေက်ာင္းမေနခဲ႔ရ သမီးကိုလည္းေတာ္ေစခ်င္သည္ သမီးျဖစ္သူကလည္းစာႀကိဳးစားေတာ့ မိန္းမသားပီပီ ႀကြားဝါစိတ္ေလးလည္းရွိတာေပါ့ သမီးျဖစ္သူကိုလည္း စာမတရားက်တ္ခိုင္းတာ ဆရာဝန္မႀကီးျဖစ္ေအာင္တဲ႔ေလ ေရႊစင္ေလးလဲက်တ္ရွာပါတယ္ တစ္ရြာေက်ာ္မွ ကိုတင္လွ ညီမရဲ႕သမီးေလး သက္ထားလည္းဒီနွစ္ဆယ္တန္းမို႕ ေရႊစင္တို႔ အိမ္မွာပဲ ေနတယ္ က်ဴရွင္လည္းတူ ေက်ာင္းလည္းတူ စာက်တ္လဲတူတဲ႕ အေဖာ္ေပါ့။

ေရႊစင္ေလးဟာ လပတ္တိုင္း ပ ဒု အျမဲရတယ္ အျမဲလဲ သက္ထားထက္သာတယ္ သက္ထားနဲ႔ေရႊစင္က အျပိဳင္အဆိုင္ မရွိပါဘူး ကိုယ္က်တ္မွကိုယ္ရမယ္လို႕သေဘာထားတဲ႔သူေတြေလ But မထားေမကေတာ့ ေရႊစင္ေလးကို အျမဲတစ္ရ ေစခ်င္တယ္ ဒါကေတာ့မိဘတိုင္းရဲ႕ေစသနာပါ မထားေမကပိုဆိုးတယ္ သက္ထားေလးနဲ႔ ေရႊစင္ေလးကိုယွဥ္ျပီး မတရားျပိဳင္တာ လူဆိုတဲ႔အမ်ိဳးက ေက်ာက္ဆစ္ရုပ္မွမဟုတ္တာ ေသြးနဲ႔သားနဲ႔တည္ေဆာက္ ထားတဲ႔ သူေတြေလ ဖ်ားတာနာတာရွိတာေပါ့ ဒီလိုနဲ႔ ေဆာင္းလကုန္ ဒီဇင္ဘာလမွာ ေရႊစင္ေလး အေအးပတ္ျပီး ဖ်ားတယ္ စာေမးပြဲေျဖ ေတာ့ ေဆးထိုးျပီး သြားသြားေျဖရတယ္ လပတ္ ရလဒ္ထြက္လာေတာ့ ေရႊစင္ေလးက တတိယရျပီး သက္ထားက ဒုတိယရတယ္ ဖခင္ ကိုတင္လွနဲ႔ ဆရာ /မေတြက ေရႊစင္ေလးအမွတ္က်တာ အဆင့္က်တာ မဆူဘူးေလ

”ေမေမ သမီးကိုရီပုိ႔တ္ကဒ္ လက္မွတ္ထိုးေပးဦးေလ ” ”ေအး ေပးသမီး” ”ဒီမွာ ” ”ဟမ္ မိေရႊစင္ ညည္း သံုးေတာင္ရတယ္ ဟုတ္လား အမေလးဟယ္ သက္ထားေတာင္ နွစ္ရတယ္ ညည္းဟယ္ ငါ စာက်တ္ပါစာက်တ္ပါအျမဲေျပာတာကို နားမေထာင္ဘူး” ပါးစပ္ကလည္းေျပာ ဗိုက္ေခါက္လဲဆြဲလိမ္ေလရဲ႕ ”အားးးးးး နာတယ္ ေမေမရယ္ သမီးေနာက္ႀကိဳးစားပ့ါမယ္ တိုးတိုးေျပာပါေနာ္”

”ေအာင္မယ္ ညည္းကမ်ားငါ့ကို ညည္းအခ်ိဳးမေျပလို႔ေျပာေနရတာ ေသာက္ရွက္ကိုမရွိဘူး ငါကေတာ့ရွက္တယ္ေအ ကိုယ့္အိမ္မွာလာေနတဲ႔သူ သက္ထားေတာင္ ဒုတိယတဲ႔ ျပီးက်ဴရွင္ကလည္း ကိုယ့္အိမ္မယ္ ဖေအကလည္းေက်ာင္းဆရာ ” ”ေမေမရယ္ တိုးတိုးေျပာပါေနာ္ သူမ်ားေတြႀကားကုန္ပါ့မယ္ သမီးႀကိဳးစားပါ့မယ္ ေနာက္မျဖစ္ေစရပါဘူး ေနာ္ ေမေမေနာ္ ဟင့္င့္င့္င့္” ”ေျပာမွာ ေျပာေအာင္ညည္းလုပ္တာေလ ေျပာလိုက္ရင္ မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္ ငါရြာထဲလိုက္ေျပာထားတာ ကြ်န္မသမီးက အေတာ္ဆံုး ဆရာဝန္မႀကီးျဖစ္မွာလို႔ ခုေတာ့ ငါအရွက္ကံြဲျပီ အဲ႔တာ ညည္းေႀကာင့္ သြားေတာ့ ငါရြာပိုင္း သြားစရာရွိေသးလို႕ ညည္းမ်က္ခြက္ကိုျပင္ျပီးမွ စာသြားသင္သြားသင္”

ညေနက်ဴရွင္လႊတ္ခ်ိန္ ”မထားေမ ေရႊစင္ေလး ေကာ ” ”ဘာျဖစ္လို႔လဲဆရာမ ကြ်န္မလည္းခုမွ ရြာေတာင္ပိုင္းက ျပန္လာတာမို့” ”ေၾသာ္ ဘာရယ္ ဟုတ္ပါဘူး ကေလး စာလာမသင္လို႕ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေမးတာပါ” ”ရွမ္ စာလာမသင္ဘူး ဟုတ္လားဆရာမ သူ႕ကိုဘာမွမခိုင္းပါဘူး ” ”ဟုတ္ပါျပီ ထားပါေတာ့ မိုးခ်ဳပ္သြားမွာစိုးလို႔ျပန္ဦးမယ္ေနာ္” ”ဟုတ္ကဲ႔ဆရာမ ” ”မိေရႊစင္ ေရႊစင္ မိေရႊစင္ ညည္းငါေခၚတာမႀကားဘူးလား ”

”ေဒၚေလး ေရႊစင္အိမ္မွာမရွိဘူး သမီးရွာျပီးျပီ ” ”ဒါဆို ဒီေကာင္မေလးဘယ္သြားလဲ ကိုတင္လွေကာ” ”ဦးေလးလဲ စာသြားသင္တာ ျပန္မလာေသးဘူးေလ” ”’ထားေရ ထား” ”ေဟာ ျပန္လာပါ့ပီ ဦးေလး’ ”ဘာျဖစ္ေနႀကတာလဲ ဒီတူဝရီး” ”ေတာ္႔သမီး ဒီညေနစာမသင္ဘူးတဲ႔ ခုအိမ္မွာလဲမရွိဘူး ဘယ္သြားေနတယ္မသိဘူး” ”ေဒၚေလးဆူလိုက္လို႕မ်ားလား” ”မင္းဆူလိုက္ေသးလို႔လား” ”ဟုတ္တယ္ ညေနက ကြ်န္မဆူလိုက္ေသးတယ္ အဆင့္က်လို႕ဆိုျပီး” ”မင္းကျဖစ္ရမယ္ ေနေန အိမ္မွာလုပ္စရာရွိတာလုပ္ ငါသြားရွာမယ္ တင္ထားေကာ ေရာက္ျပီလား” ”ဆရာမက နက္ဖန္မွျပန္ေရာက္မယ္ ေျပာသြားတယ္ ဦးေလး” ”ေအေအး ငါရြာထဲသြားရွာလိုက္ဦးမယ္”

”မလွေရ႕ မလွ” ”ေဝ႔ ေက်ာင္းဆရာ လာေလ” ”မလာေတာ့ဘူးေလ ကြ်န္ေတာ့သမီးေလးမ်ားေတြ႕မိလားလို႔’ ”မေတြ႔မိပါ ဘူးကြယ္ မင္းက လည္းမိုးခ်ဳပ္မွရွာရတယ္လို႕” ‘ ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ ကဲ ကြ်န္ေတာ္သြားျပီ ဟုိးဘက္ပတ္ရွာလိုက္ဦးမယ္” ” ေအေအး ငါေတြ႕ရင္လည္းေျပာလိုက္ပါ့မယ္” ”ဟုတ္ကဲ႔ သြားျပီ” ”ကိုရင္ျမ ကြ်န္ေတာ့သမီးေလးမ်ားေတြ႕မိလား ‘ ”ေရႊစင္ကိုေျပာတာလား” ”ဟုတ္တယ္ေလ ေတြ႕မိလို႔လား” ”မေတြ႕မိပါဘူး ကေလးကဘယ္သြားလို႔လဲ ‘ ”ညေနက သူ႔အေမဆူလိုက္တာေလ အဲ႔ ခုဘယ္ထြက္သြားမွန္မသိဘူး” ”ေၾသာ္ ျဖစ္ရမယ္ ရြာထဲပဲရွိမွာပါ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ အိမ္ေမးႀကည့္ပါဦးကြ” ”ဟုတ္ ေတြ႔ရင္ေျပာပါဦးဗ်ာ ကြ်န္ေနာ္ဆက္လာလိုက္ဦးမယ္” ”ေအေအး ျမန္ုျမန္သြား ေမွာင္ေနျပီ” ”ဟုတ္ကဲ႔ သတိေပးလို႕ ေက်းဇူးပဲဗ်ာသြားျပီ”

” ဆုေမ ေရ ဆုေမ” ”ရွမ္ ဆရာ လာေလ ” ”မလာေတာ့ပါဘူး သမီးသူငယ္ခ်င္းမ်ား ဒီလာေသးလားလို႕ ” ”ဘယ္သူလဲ ဆရာ ” ”ဆရာ့သမီး ေရႊစင္ပါကြယ္” ”ဟုတ္ မေတြ႕မိဘူးဆရာ ” ”ေႀသာ္ ေအ ေတြ႕ရင္ေျပာပါဦး” ” ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ’ ”ေအးဆရာသြားျပီ” ”ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ သမီးေတြ႕ရင္ေျပာပါ့မယ္” ဒီလိုနဲ႔ ကိုတင္လွတစ္ေယာက္ ရြာထဲပတ္ရွာေပမယ့္ အေတြခဲ႔ဘူး ညည့္နက္လွျပီမို႔ အိမ္ျပန္ခဲ႔တယ္ ”ထားေရ မင္းသမီးျပန္ေရာက္လာျပီလား” ”မေရာက္ေသးဘူး ေတာ္ မေတြ႕ခဲ႔ဘူးလား ဘယ္သြားေနလဲမသိပါဘူး စိတ္လိုက္တာ”

” ဦးေလး ျပန္လာျပီလား ေရႊစင့္ကိုေတြ႕ခဲ႔လား” ”မေတြ႕ခဲ႔ပါဘူးသမီးရယ္ ” ”ဘယ္မ်ားသြားေနပါလိမ့္ ေရႊစင္ရယ္” ” စိတ္ထဲမထားနဲ႔ သမီးညီမက ျပန္လာမွာ သြားကိုယ့္စာကိုယ္သြားက်တ္ေတာ့ စာေမးပြဲကနီးေနျပီ” ”ဟုတ္ ဦးေလး” ”မိန္းမ မင္းသမီးကိုဆူရံုပဲဆူတာလား” ”ဗိုက္ေခါက္ဆြဲလိုက္ေသးတယ္ အဆင့္ႀကည့္ျပီးေဒါသျဖစ္သြားတာ ဒီလိုမွန္းသိရငိ ကြ်န္မ မဆူ ပါဘူး သမီးေလးကြ်န္မကိုမ်ားစိတ္ဆိုးသြားျပီလားမသိပါဘူး ဟီးးးးး ” ”ေတာ္ပါေတာ့ ထားရယ္ မနက္က်သူျပန္လာမွာပါ” ” ျပန္မလာရင္ေကာ သမီးေလးက အရွက္အေႀကာက္ႀကီးတယ္ရွင့္ ကြ်န္မေလ သမီးေလးကိုဆူေတာ့ မ်က္ရည္ကိုမ်ားက်လိုက္တာ ရြဲလို႕ကြ်န္မ မွားတာပါ ဟင့္ငိ့င့္” ”ေတာ္ပါေတာ့ဟာ မနက္သမီးျပန္လာမွာပါ”

မနက္သာလင္းလို႕ ညေနကူးခဲ႔ျပီ ေရႊစင္က ျပန္မလာ ရြာပတ္ဝန္းက်င္တိုင္ရွာေပမယ္ မေတြ႕ ညဘက္စာႀကည့္ေပးတဲ႔ ဆရာမ တင္ေမေတာင္ ညေန ေစာင္း ေရႊစင္တို႔အိမ္ျပန္ေရာက္ခဲ႔ျပီ ”ဆရာမရယ္ခရီး ေရာက္မဆိုက္ကြ်န္မေျပာရဦးမယ္” ”ကြ်န္မ ရြာအဝင္ထဲက ႀကားျပီးပါျပီ မထားေမ” ”အဲ႔ ကြ်န္မ အမွားေပါ့ရွင္” ”ဒီလိုလဲ ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲေတာ္” ညဘက္ ကေလးေတြစာက်တ္ဝိုင္း 10:30 သိမ္းအျပီး အိမ္ေ႔ရွခန္းတြင္ မိသားစု အစံုလင္ ထိုင္ လက္ဖကိစားေနႀကစဥ္(ေရႊစင္မပါ) မီးဖိုထဲမွ ခြမ္း ဂလြမ္ ”ဟင္ မီးဖိုထဲမယ္ အိုးသံပန္းကန္သံႀကားေနရပါလား ဘယ္သူလဲ သြားႀကည့္ပါဦး ” ”သမီးသြားမယ္” ”ေနေန ငါ့တူမ ဦးေလးသြားမယ္”

‘မီးဖိုထဲမယ္ ဘာမွမရွိပါဘူးဟ” ”အဲ႔ဆို ေႀကာင္တက္တာေနမွာပါေတာ္” ခဏအႀကာ ”ဒုန္း ဒုန္း ဂေလာက္” ”ဟင္ ဒါေရႊစင့္ အခန္းတံခါးပိတ္သံ ” ”အူအူ ဝုတ္ ဝုတ္ ဝုတ္ ဝုတ္ဝုတ္အူအူအူ ”ဟင္ ဒီညမွ ေခြးေတြကလည္းဘာလို႔အုတာလဲမသိဘူး ” ”အေကာင္တစ္ေကာင္ေကာင္ေတြလို႔ေနမွာပါ” ”ေတာ္ကသိလို႔လား ေခြးေတြက က်ဳပ္တို႔အိမ္ဘက္ လွည့္အူေနတာေလ’ ”အဲ႔ဆို ေရႊစင္ အိမ္ျပန္လာတာေနမွာ” ”ဟင္” သံုးေယာက္သားျပိဳင္တူ ပဲ ေနာက္ ေရႊစင့္ဖခင္က ဆရာမကို ”ဆရာမက ဘယ္လိုသိလဲ” ”ကြ်န္မ စဥ္းစားမိသေလာက္ ကေတာ့ ေစာနက မီးဖိုထဲကအသံႀကားတာကစတာပဲ ေရႊစင္က စာသင္ျပီးမွ ညစာ ထမင္းစားတယ္ ျပီး သူ႕အခန္းဝင္ တံခါးဂ်ကိခ်ျပီး စာက်တ္တယ္ မနက္မွအခန္းထဲကျပန္ထြက္တယ္ ခုမယံု ေရႊစင္ အခန္းတံခါးသြားႀကည့္ေခ်”

ဟုတ္ပါတယ္ သြားႀကည့္ေတာ့ အခန္းက အထဲကဂ်က္ထိုးထားလို႔ဖြင့္မရ ညေနကထိ ဖြင့္ထားတဲ႔အခန္းပါ ခုမွ ”ဆရာမ သမီး ဒီည ဆရာမနဲ႔ အိပ္မယ္ေနာ္ ” ”သမီးသေဘာပါ ေႀသာ္ေမ့ေတာ့မလို႔ ခုကိစၥမနက္ဘယ္သူမွမေျပာပါနဲ႔ ကေလးေတြလန္႔ကုန္မစိုးလို႔ပါ” ”ဆရာမေျပာတာမွန္တယ္ သမီးႀကားလား” ”ဟုတ္ေဒၚေလး သမီးမေျပာပါဘူး” ”ေအေအး စာသြားက်က္ေတာ့” ”ဟင္အင္း မနက္မွက်တ္ေတာ့မယ္ ေႀကာက္လို႔” ”အဲ႔ဆိုလဲ သြားအိပ္ေခ်ေတာ့” ”ဟုတ္ေဒၚေလး” ထိုေန႔မွစကာ ညဘက္ဆို ေခြးေတြကလည္းအူ ေရႊစင္ရွိေနစဥ္ကလို မီးဖိုထဲ အသံဗလံႀကားရ ေလွခါးမွ အဆင္းအတက္ျပဳလုပ္သံႀကားရ အိမ္သာသြားသူငယ္ခ်င္းေတြက ေတြ႔တယ္ေျပာ အခန္းတံခါး ေဆာင့္ပိတ္သံႀကားရ သံုးရက္ေျမွက္ေန႕ေတာ့ ကေလးေတြမလာရဲႀကေတာ့ဘူး အဲ႔နဲ႔ ညဘက္ စာက်တ္ခ်ိန္ကို ကေလးေတြကိုက်ဴရွင္ ငါးရက္ထိ ပိတ္ကာ ေန႔ဘက္ကိုေတာ့ မပိတ္ စာဆက္သက္ေလရဲ႕ ဒီလိုနဲ႔ ေရႊစင္အိမ္ကေပ်ာက္တာ ငါးရက္ေျမွာက္ေသာေန႔ဝယ္

” ဆရာ ဆရာ ေဟာဟဲေဟာဟဲ’ ”ဟ ေမာင္ေခြးတို႔ပါလား ဘာလဲရန္ျဖစ္လို႔လား” ”မ မဟုတ္ပါဘူးဆရာ ရာ ေဟာဟဲေဟာဟဲ” ”ဟ ဒီေလာက္ေဟာဟဲ စိုက္ေနတာ ေျပာေလ ဘာျဖစ္လို႔လဲ” ”ဒီလိုပါဆရာ ေဟ့ေကာင္ ငေပါက္မင္းေျပာလိုက္ ငါမေျပာခ်င္ဘူး” ”ငါလဲ မေျပာခ်င္ဘူး ဖိုးခြားမင္းေျပာကြာ ” ”ငေခြး မင္းေျပာလိုက္ေလ မင္းအရင္ေတြ႔တာကို ” ”တယ္ မင္းတို႕ေတာ့ နာေတာ့မယ္ ေျပာ ေမာင္ေခြးမင္းေျပာ” ”ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ သားတို႕ ငါးေယာက္ငါးမွ်ားဖို႕ ရြာအေနာက္ဘက္ကကန္ကိုသြားတာ… … …

”ေဟ်ာင့္ ဖိုးခြားဟိုးဘက္နားမွာ မွ်ားမယ္ အဲ႔နားက ငါးပိုရတယ္တဲ႔ ကိုညွက္စိတို႕ေျပာတာ ငါႀကားတယ္ကြ” ”အဲ႔ဆိုသြားမယ္ကြာ ေဟ်ာင့္ေတြ ဟိုးဘက္ကမွ်ားႀကမယ္ကြ” ”ေအေအး လာျပီကြ” ”ေဟ်ာင့္ေတြ ကန္စပ္မွာဖိနပ္တစ္ရံကြ ဘယ္သူကိုင္းဆင္းေထာက္ေနလဲမသိဘူး” ‘ ေအးကြ တို႔ေစာတယ္ မွတ္တာ တို႔ထက္ေစာတဲ႔လူနဲ႔လာေတြ႕ေနတယ္” ”ေဟ်ာင့္ေတြ ေနဦးကြ ကိုင္းဆင္းေထာက္တာမျဖစ္နိုင္ဘူး” ”ဘာလို႔လဲ ဖိုးခြ်န္ရ” ”ဟိုမွာေလကြာ ဖိနပ္က မိန္းမဖိနပ္ႀကီးကို ” ”ေအးကြ အဲ႔ဆို ေရဆင္းခ်ိဳးတာေနမွာ”

”ေရခ်ိဳးတာဆိုလဲ တို႔ေတြရွိေႀကာင္းအသံေပးလိုက္ကြာ” ”ကဲ တစ္ နွစ္ သံုးဆိုတာနဲ႔ ျပိဳင္တူေအာ္မယ္” ”ေအး မင္းေရ” ”တစ္ နွစ္ သံုး ကန္ထဲမွာဘယ္သူရွိလဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ငါးမ်ွားဖို႕လာျပီ ” ”ေဟ်ာင့္ေတြ မင္းတို႔ဟာ ဟုတ္ေကာဟုတ္ရဲ႕လား ဘာသံမွလဲမႀကားဘူး” ”ေအးကြ ” ”ဒီလိုလုပ္ကြာ ေနာက္တစ္ခါ အသံေပးလို႔မွ ျပန္မထူးရင္ ငါ့တို႔ငါးဆင္းမွ်မယ္ကြာ” ”ေအး ဟုတ္တယ္ ငေခြးေျပာတာမွန္တယ္” ”ေရျပီေနာ္ တစ္ နွစ္ သံုး ကန္ထဲမွာဘယ္သူလဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငါးလာမွ်ားၿပီ” ”ေတာ္ျပီကြာ ကြကိုယ္သြားမွ်ားႀကမယ္”

”ေအ သြားမယ္ကြာ” ”ေဟ်ာင့္ေတြ ဟိုမွာ ဘာလဲကြ ယင္ေကာင္ေတြေအာ္ေနတာ” ”ဘယ္မွာလဲ ငေခြးရ” ” ဟိုမွာေလ နီနီႀကီးကို” ”ေအး ဟုတ္တယ္ကြ သြားႀကည့္မယ္” ”ေအး သြားႀကမယ္” … … … ”ဟင္” ”ဟာ” ”အေမ့” ငါးေယာက္သားျပိဳင္တူ အာေမဋိတ္သံေတြ ထြက္လာတယ္ ”ေဟ်ာင့္ေတြ ဒါ ဒါ ဆရာ့သမီး မမေရႊစင္ မဟုတ္ဘူးလာ” ”ဟုတ္တယ္ကြ ဆရာ့ကိုသြားေျပာႀကမယ္” ”ေအး ျမန္ျမန္သြားႀကမယ္ကြာ ေခ်ာခ်မ္းစရာႀကီး ” ”အမေလး မ်က္နွာႀကီးက ေဖာင္းကားေနတာပဲ” ”ေအးကြ လာကြာ ဆရာ့ကိုျမန္ျမန္သြားေျပာႀကမယ္”

အဲ႔ အဲ႔ ဒါပါပဲဆရာ” ”ဟာ” ”ဟင္” ”အဲ႔ဆို ကြ်န္မ ကြ်န္မသမီးေလးက ေသျပီေပါ့ သမီးေလးရယ္ ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ အဲ႔တာ အေမ့ေႀကာင့္ျဖစ္တာပါ အေမ့ေႀကာင့္ ဟီးးးးး” ”လာ သြားႀကမယ္ လာ ဖိုးခြားမင္းတို႕က ဆရာတို႕ကိုလိုက္ျပ”” ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ ” ”ကို ေမာင္ျမ မခ်ိဳ ေမာင္ငယ္ ဦးတင္လတ္ အားလံုးလိုက္ခဲ႔ပါဦးေတာ္ ကြ်န္မ သမီးေလးေလ ရြာေနာက္က ကန္ထဲမွာတဲ႔ အဟီးးးးး” ”ေအး ကြယ္ လာပါျပီ သြားႀကရေအာင္” ဟုတ္ပါတယ္ ေရႊစင္ေလးဟာ သူ႕အေမဆူတာကို သူငယ္ခ်င္းေတြႀကားတယ္ ႀကည့္သြားတယ္ အဲ႔မ်က္လံုးေတြကို ေႀကာက္ျပီး ရွက္ျပီး ကန္ထဲ ခုန္းဆင္းသြားခဲ႔တာပဲ ဒါေပမယ့္ သူဟာ သူ႕ကိုယ္သူ ေသမွန္းမသိပဲ အိမ္ျပန္ျပီး သက္ရွိတုန္းက အတိုင္း ထမင္းစားခ်ိန္ထမင္းစား သူစာသင္ခိ်န္စာသင္နဲ႔ သူေန႔စဥ္အလုပ္ကို လုပ္ေနေလရဲ႕

ေရႊစင္ေလးဟာ ကန္ထဲမယ္ ငါးရက္ေလာက္ႀကာမွ ေတြ႕လို႔ အိမ္ေထာင္ျပန္သယ္နမရေတာ့ဘူး ပုတ္ပြေနလို႕ ေလ မ်က္နွာဆို ေဖာင္းကားလို႕ ေရကန္နားမွာပဲ စင္ထိုးထားျပီး ေန႕ခ်င္းပင္ သုသာန္ကိုပို႔လိုက္ရတယ္ ေက်ာင္းမွ ဆရာမႀကီးကလည္း အမိန္႕စာျပန္တယ္ ဆရာ/မေတြေကာ သူငယ္ခ်င္းေတြေကာက ေရႊစင္ေလးအတြက္ ဝမ္းနည္း မ်က္ရည္ က်ႀကတာေပါ့ ေရႊစင္ေလးမိခင္ မထားေမကေတာ့ ရင္ထုမနာေပါ့ သူႈ႕သမီးေလး ခုလိုျဖစ္တာ သူ႕ေႀကာင့္ဆိုျပီးေလ ္ ဟုတ္ပါတယ္ သူ႕ေႀကာင့္ေလ မိဘရဲ႕ အတၲေႀကာင့္ေပါ့ ခုနွစ္ရက္ျပည့္တရားနာျပီး ညဘက္မွာ မိဘ ဆရာ/မနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတာင္ နႈတ္ဆက္သြားေသးတယ္ ေရႊစင္ေလး ေကာင္းရာသုဂတိ လားပါေစ

ၿပီးပါၿပီ။
အမွားပါလွ်င္ေတာင္းပန္လ်က္၊ ေဝဖန္ေပးပါဦးေနာ္၊
Phoo N